Lieve YogaChicks,

Dat gevoel als kind toen je in de rij van de achtbaan stapte, ken je dat nog? Van een afstandje zie je de achtbaan al zijn thrill seeking tour maken. Spanning, blijdschap en vol verwachting sta je in de rij. Eigenlijk duurt het wachten je veel te lang, maar dan ineens is het zo ver. Het karretje klimt omhoog om zo de eerste looping te maken. Je voelt het komen, kriebels in je buik. Je weet dat je het geweldig gaat vinden, maar ondertussen is er spanning all over.

Ineens is het moment bijna daar dat ik in het karretje van mijn Azië reis mag stappen. En ik vind het geweldig gaaf, sta te springen van enthousiasme, maar diep van binnen gieren ook de zenuwen. Ik stel mezelf gerust met de gedachte dat de mooiste dromen samen gaan met spanning en sensatie. Dat je niet van het plezier van de achtbaan kunt genieten zonder een vleugje angst te voelen. De gedachte dat ik straks 24/7 met yoga bezig kan zijn, nieuwe mensen ga ontmoeten, adembenemende natuur sta te bewonderen… YES, dat maakt mij mega enthousiast! Dus ga ik rustig door met inpakken en gedag zeggen van de mensen hier in Nederland. Ik heb er zin in en omarm de spanning en het afscheid. Over een paar dagen stap ik op het vliegtuig en ook al weet ik niet zo goed wat er te wachten staat, het enthousiasme overheerst. Het karretje van mijn yoga en reis- achtbaan maakt zich op voor de eerste looping…

Ik hou jullie op de hoogte! Liefs, Sabrina