Buongiorno YogaChicks,

Met mijn zomers getinte huid zit ik op zondagmorgen te genieten van een echt Italiaans ontbijtje. Terwijl ik mijn brioche crema elegant probeer op te eten, wapperen mijn door de zon verkleurde blonde krullen vrolijk in de wind. Dat laatste is trouwens een welkome afkoeling, want de temperatuur tikt hier bijna iedere dag cijfers boven de 30 graden aan. Voordat ik mijn espresso drink, zet ik mijn zonnebril nog even goed. Wie tegen mij in Nederland koffie zei, kreeg een verontwaardigende frons terug met een duidelijk nee. Zelfs met de befaamde uitspraak ‘je moet het leren drinken’ kreeg men mij niet overtuigd van het koffiegenot. Maar zie hier, in het land waar koffiezetten tot een kunst is verheven, ben ik om en geniet ik op deze zondagochtend van een bakkie pleur. (Wie had dat ooit gedacht…)Terwijl ik het standaard meegeleverde glaasje water ook verorber, constateer ik weer eens dat hier in Italië het aantal zonuren beduidend hoger ligt dan in Nederland.

‘Hello sunshine’, roep ik dan ook hardop als ik ’s ochtends op mijn yogamat een zonnegroet doe. Want dat de zon hier zoveel stralende uren maakt, bevalt mij voor de volle 100%. Ik zal liegen als ik zeg dat we hier helemaal geen regen hebben. Afgelopen week rende ik nog als een verzopen katje naar de auto, toen een flinke regenbui ons overviel. Maar in het kader ‘dat doet de natuur goed’ en ‘het koelt de boel weer even af’, zie ik die druppels door de vingers. Het zomerse klimaat, de zon, de warmte… ik aanbid het! In Nederland deed ik dat al, maar een Italiaanse zomer past mij nog beter.

Als je verkoeling zoekt, ben je hier in de omgeving niet de enige. Vooral in het weekend trekken toeristen en locals massaal naar het Gardameer toe. Resultaat is dan dat ik met mijn blauwe autootje (zonder airco haha) in de file beland. Stapvoets verplaatsen de auto’s zich op de eenbaansweg naar het meer. Een gratis oefening in mindfulness, zo in m’n schoot geworpen. Terwijl ik mij verbaas over de kamikaze motorrijders die levensgevaarlijke capriolen uitvoeren bij het inhalen, laat ik de irritatie over de file los en zeg tegen mijzelf ‘het is zoals het is’. Door weer in het hier&nu te zijn, geniet ik van de omgeving, die ik door het stilstaan goed kan bekijken. Vrolijk zing ik de Italiaanse liedjes met de radio mee. En als ik dan uiteindelijk met een Aperol Spritz in mijn hand aan de rand van het zwembad zit, ben ik de warmte van de file al lang weer vergeten…

PS. Ook shiny gelakte teennagels voor bij het zwembad? Check de actie bij YogaChicks voor Lak door Tijn!!